Μάγια!!!

Πριν από περίπου δύο εβδομάδες ο Νικόλας μου έδειξε μια φωτογραφία ενός κουταβιού! Μου είπε πως το έχει ένας συνάδελφός του, πως είναι χωρισμένο από τη μητέρα του και ότι σκέφτεται μήπως το πάρει. Αρχικά νόμιζα πως μου έκανε πλάκα, αλλά μόλις κατάλαβα ότι το εννοούσε ενθουσιάστηκα! Αμέσως του είπα να κανονίσει τις λεπτομέρειες ώστε να το πάρουμε το συντομότερο δυνατό...και αυτό αφού δεν υπήρχε κοντά του η μητέρα του. Ενθουσιάστηκα τόσο πολύ μάλιστα στην ιδέα του να έχουμε ένα κουτάβι, που πριν το πάρουμε είχα ήδη προμηθευτεί τα πιο απαραίτητα, δηλαδή ένα μπιμπερό και γάλα για κουτάβια σε σκόνη! Έτσι Κυριακή πρωί ξεκινήσαμε και πήγαμε να γνωρίσουμε από κοντά το κουτάβι της φωτογραφίας! Περιττό να σας πω ότι μου έχει κλέψει από τότε μυαλό και καρδιά. Η Μάγια μας είναι το πιο γλυκό κουτάβι του κόσμου! Το όνομά της ήταν απόφαση κοινή και πολύ εύκολη! Είναι τώρα περίπου 6 εβδομάδων και περνάει τις μέρες της πότε σε μένα, στην Καβάλα και πότε στον Νεροφράκτη Δράμας, στο σπίτι του Νικόλα! Έχουμε επισκεφθεί ήδη δύο φορές τον κτηνίατρο και έχω πάρει γι' αυτήν ότι μπορείτε να φανταστείτε. Κουβερτούλα, παιχνίδια, κολάρο, λουρί, πάρκο, βούρτσα, σαμπουάν, νυχοκόπτη, ταυτότητα με το όνομά της, όλων των ειδών τις σκυλοτροφές για κουτάβια και και και...Τα περισσότερα άχρηστα βέβαια μιας και είναι ακόμη τόσο μικρούλα...μόλις 700 γραμμάρια. Το αστείο είναι πως ως θείος ανιψιού αγόραζα πάντα αγορίστικα πράγματα και είναι η πρώτη φορά που ψάχνω για κοριτσάκι! Έχει αλλάξει τόσο πολύ η ζωή μου, η διάθεσή μου τις δύο αυτές εβδομάδες. Σα παιδάκι είχαμε γάτες, φροντίζαμε συγκεκριμένα γάτες της γειτονιάς και μερικές τις είχαμε σε μια πιο "ξεχωριστή" θέση! Γενικότερα όμως το πιο κοντινό σε κατοικίδιο που είχα ποτέ είναι τα τρία μου χρυσόψαρα, που έχω τον τελευταίο χρόνο. Η Μάγια όμως είναι το κάτι άλλο! Είναι η ημίαιμη πριγκίπισσά μας! Είναι μια αίσθηση δέσμευσης που με έχει απογειώσει! Στο βίντεο μπορείτε να δείτε μερικές από τις στιγμές μας μαζί της αυτό τον λίγο καιρό που την έχουμε! Καλό βράδυ εύχομαι σε όλους σας! Πολλά φιλάκια!

Σοφοκλής

Χειμώνας Είναι Θα Περάσει...

Ο φετινός χειμώνας πραγματικά με κούρασε απίστευτα...και το περίεργο είναι πως πάντα προτιμούσα τον χειμώνα από το καλοκαίρι. Χιόνια, βροχές, άνεμοι, όλα όμως τα έχουμε φέτος σε ποσότητα. Αχ και αυτές οι απότομες εναλλαγές. Ελπίζω σε λίγες μέρες που μπαίνει ο Μάρτιος, λίγο να ηρεμήσουν τα πράγματα, μπας και συνέλθουμε και μεις. Είχα να το παινευτώ στη γιατρό μου, πως με τη νέα θεραπεία που κάνω εδώ και περίπου δύο χρόνια σταμάτησα να αρρωσταίνω...Και δω αρχίζω να μουτζώνομαι. Από το ξεκίνημα του 2019 και μετά σχεδόν συνέχεια είμαι με ελαφρύ κρυολόγημα, μέχρι που τη περασμένη εβδομάδα ήρθε και ο πυρετός. Πέντε μέρες ξάπλα, πέντε μέρες χαμένες. Το τι βίντεο με γατιά και σκυλιά είδα δε λέγετε! Δυστυχώς ανάμεσα στα χαριτωμένα βίντεο, είδα και αρκετά που με σόκαραν. Τι τέρατα υπάρχουν εκεί έξω;;;...η ανθρωπιά έχει χαθεί πια τελείως, αρχίζω να το πιστεύω αυτό...Ας επιστρέψω όμως στην καθημερινότητα! Επιτέλους σήμερα ξεμύτισα από το σπίτι! "Είδα λίγα κόσμο βρε παιδάκι μου", θα έλεγα αν όντως έβλεπα, αλλά εκεί έξω τι ερημιά ήταν αυτή! Κόντεψα να κοιμηθώ στο μαγαζί. Θα το έκανα δηλαδή άνετα, αλλά να που ντρέπομαι. Αυτά τα λίγα για απόψε! Καλό βράδυ να έχετε και...αν και λίγο νωρίς, σας εύχομαι καλό μήνα!

Υστερόγραφο...
Πιο πάνω μπορείτε να βρείτε μια ιδιαίτερα επική playlist που είχα έτοιμη και ανέβασα στο YouTube το Σάββατο, εν μέσω "καύσωνα", ενώ ακολουθούν ένα "Ροζ Ηλιοβασίλεμα", ευγενική χορηγία του Νικόλα και ένα πολυαγαπημένο μου μέταλ κομμάτι, έτσι για το καλό!

Φιλάκια!

Μια Μικρή Βόλτα Στη Δράμα

Όσοι με ξέρετε από παλιά ή όσοι τυχών έχετε μαντικές ικανότητες, πράγμα που δε το νομίζω, γνωρίζετε πως μένω στην Καβάλα, αλλά η καταγωγή μου είναι από τη Δράμα και συγκεκριμένα το Δοξάτο Δράμας. Μάλιστα γεννήθηκα στη Δράμα, αλλά δεν έζησα ποτέ εκεί. Ωστόσο οι επισκέψεις, ειδικά κατά τη διάρκεια των παιδικών μου χρόνων, ήταν κάτι παραπάνω από συχνές και οι όμορφες αναμνήσεις που με συντροφεύουν από εκείνες τις εποχές είναι πραγματικά αμέτρητες. Με τα χρόνια όμως και καθώς πρώτα ο πατέρας μου -ο κυριότερος συνδετικός μου κρίκος με τη Δράμα- και ύστερα κι άλλα συγγενικά πρόσωπα "έφυγαν", οι επισκέψεις στη γειτονική πόλη έγιναν σπανιότατες. Έτσι την Κυριακή που μας πέρασε είπα να θυμηθώ τα παλιά και χωρίς πολύ σκέψη καταλήξαμε να κάνουμε βόλτα στην καρδιά της Δράμας, στις πηγές της Αγίας Βαρβάρας. Πανέμορφο πραγματικά μέρος, που προσφέρει γαλήνη και ηρεμία, αν και ο Θόρυβος της πόλης το περικυκλώνει στην κυριολεξία. Στο παραπάνω βίντεο, που ανέβασα στο κανάλι μου στο YouTube, μπορείτε να πάρετε και σεις μια μικρή γεύση από τις πηγές της Αγίας Βαρβάρας...Καλή βόλτα σας εύχομαι λοιπόν και καλό σας βράδυ!

Σοφοκλής